Prazna, izdignuta scena je obično mjesto obećanja i inauguracije, ali takođe i napušteno mjesto neispunjenosti i nepreglednog propadanja, koja uokviruje vrijeme između dvije manipulacije. Govori o vremenu između novih obećanja i budućih vladara, podsjećajući nas na prethodne. Pokazuje momenat kada moć nije koncentrisana pred očima javnosti, kada gubi svoj izgled i otkriva distancu između obećanja i ispunjenja.

Ivan Grubanov sistematično prolazi kroz mjesta propalih, napuštenih i zaboravljenih moći. Počevši od serije crteža napravljenih u sudnici u Hagu, prisustvujući suđenju svom bivšem predsjedniku Slobodanu Miloševiću, preko slika svog polu golog oca, do skorašnjeg serijala slika Stage (Scena), on otkriva potisnutog Edipa, prikazujući krhkost i autoriteta i odnosa moći. Isto kao i optužene autokrate i nagi očevi, tako i napuštene govornice korišćene za političke govore postaju lomljive, bezmalo pogodne za prevrat, za osvetu ugnjetavanih.

Uzdržan od direktnog komentara autor zauzima mjesto negdje u gomili, ispod bine i njegovo posmatranje deluje gotovo opraštajuce i saosjećajno. Fokusiranje na krhke tačke vlasti daje moć autoru. Zapaža ih i koristi da dâ lice subjektu koji je bio previše posredan u javnom životu.

Grubanovljev pogled se čini dokumentarnim, ali tehnika nosi ideologiju, linije i potezi usporavaju ubrzane vizuelne činjenice današnjice. To vrijeme nam omogućava da pogledamo iz kulisa figura na vlasti, preko privatnosti očevog autoriteta do kraja Miloševićeve vladavine, ili ono mesto gdje se nova uzavrela demagogija ili zavodljiva manipulacija sprema da zauzime svoje položaj.

Ivan Grubanov je rođen 1976. u Beogradu, Srbija.